BRONMATERIAAL UIT DE CHAT
HOE IS DIT ZO GEKOMEN?
Het onderstel
"Elke week verwondert Arttu Sesselaar zich over iets wat hij tegenkomt.
Hij vraagt zich af wat eraan voorafging en legt die vraag voor aan AI.
Uit de mogelijke verklaringen kiest hij het verhaal dat hem het meest
verrast. Waar de werkelijkheid ophoudt, mag de verbeelding beginnen."
Door Arttu Sesselaar
Ik heb de neiging me af te vragen wat er gebeurd is vóór ik ergens
aankom. Niet bij belangrijke dingen. Juist bij de kleine.
Een eenzame schoen op een vreemde plek. Een stoel midden op straat. Een
bos bloemen waar je het niet verwacht. Dingen waar je normaal zo aan
voorbijloopt.
Deze week gebeurde het weer.
Ik was aan het wandelen in een park en raapte met een grijper zwerfafval
op. Drie kratten had ik die dag al gevuld, toen ik diep in de bosjes
iets zag glimmen.
Het was het glazen onderstel van een televisie. Het scherm zelf was weg.
Alleen die loodzware glasplaat lag daar, ver genoeg in de struiken om
niet per ongeluk uit iemands handen te zijn gevallen.
Ik tilde hem eruit en droeg hem naar een vuilcontainer, zo'n tweehonderd
meter verderop. Onderweg dacht ik: iemand heeft dit ding dus óók
gedragen. Maar dan precies de andere kant op. Waarom?
EEN MOGELIJKE VOORGESCHIEDENIS
Ik legde de situatie voor aan ChatGPT en vroeg om mogelijke
verklaringen. Binnen enkele seconden kwamen er verschillende verhalen.
Absurd, grappig, ontroerend, zelfs een detectiveverhaal. Dit is het
verhaal dat mij het meest liet lachen.
Edwin
Edwin had de televisie niet gestolen. Dat vond hij belangrijk om vast te
stellen.
Hij had hem gevonden naast een container, wat juridisch vermoedelijk
iets anders was. Er zat geen afstandsbediening bij, maar mensen gooiden
tegenwoordig dingen weg waarvan zijn moeder vroeger zou hebben gezegd
dat er nog een oorlog mee gewonnen kon worden.
Thuis bleek het scherm gebarsten.
Edwin droeg de televisie weer naar buiten. Het scherm zette hij bij de
container. Het glazen onderstel hield hij.
Waarom wist hij niet.
Drie weken stond het in zijn gang. Iedere ochtend stapte hij eroverheen.
Op een gegeven moment begon het hem te ergeren dat een voorwerp waar hij
nooit om had gevraagd zoveel invloed op zijn leven had.
Op zondag nam hij het mee naar het park.
Hij liep een eindje het bos in en legde het diep tussen de struiken.
Niet omdat hij een slecht mens was.
Maar omdat hij daar, tussen de struiken, heel even het gevoel had dat
het probleem van iemand anders was geworden.
En dat klopte.
Tweehonderd meter lang was het dat van mij.
Bio
Arttu Sesselaar is creatief ondernemer, filmmaker en multidisciplinair
kunstenaar, geboren in Amsterdam. Hij is gefascineerd door de verhalen
achter zaken die voor anderen onbelangrijk lijken.
Quote
"Soms zegt een achtergelaten ding meer over de stad dan een monument."
--- Arttu Sesselaar
------------------------------------------------------------------------